HomeChatBlogSms

Ongeboren zielen.

Sabine was 25 weken zwanger toen ze voelde dat er iets gebeurde met haar baby in de buik. De baby zou het 3de kindje zijn en ze was zich aan het voorbereiden op de bevalling.

Sabine was 25 weken zwanger toen ze voelde dat er iets gebeurde met haar baby in de buik. De baby zou het 3de kindje zijn en ze was zich aan het voorbereiden op de bevalling. Iedere zwangerschap liet best lang op zich wachten en de eerste bevalling was niet helemaal goed gegaan waardoor haar eerste kindje verstandelijk gehandicapt was. Dat gaf best veel problemen in haar dagelijks leven. Toch had ze bewust voor een derde kindje gekozen. Het eerste kindje, Ruben kon niet praten. Het kindje in de buik begon ineens heftig te schoppen wanneer Ruben in de buurt was. Sabine begreep niet wat er aan de hand was. Ze besloot even te gaan zitten op de bank en nam er een kop heerlijk geurende winterthee bij en een appel. Toen ze zat, viel ze even in slaap. Haar man Johan was in middels ook thuis en was aan het zorgen voor Ruben. Hij gaf hem wat fruit. Ruben genoot er zichtbaar van dit een op een momentje met zijn vader.

De baby schopte weer keihard op het moment dat Ruben zijn blijdschap liet merken. Het leek wel of de baby reageerde steeds als Ruben geluid maakte. Dat was heel bijzonder. Op een bepaald moment viel Sabine in slaap. Het was een heerlijke kortdurende slaap. Ze droomde over haar oma. Oma was in een grazig groen grasveld, omringd door Engelen. Het was zo mooi. Ze werd huilend wakker van ontroering. Korte tijd later besefte ze zich dat het tijd werd om eten te koken. Wat was ze gelukkig en wat was een zwangerschap toch een mooie fase. Nieuw leven. De telefoon ging. Op haar mobiel verscheen het nummer van haar ouders. Ze nam op en haar moeder hing, huilend aan de telefoon. Oma is overleden. Sabine dacht meteen aan haar droom. En wist ook meteen dat oma goed terecht gekomen was. Zo mooi! Ze vertelde haar moeder van haar droom die haar moeder beschreef als teken van oma uit de andere wereld. Sabine lichtte haar man in, en vertrok naar haar ouders. Samen met haar ouders reed ze naar het huis van oma, waar oma opgebaard lag. Daar begon haar baby heel hard te schoppen. Wauw, het kindje leek te voelen wat er gebeurde. Het is vast een gevoelig kindje.

De avond ging in een roes voorbij. Ze reed naar huis en wierp zich in de armen van haar man die de oudere twee kinderen in bed had gelegd. Hij ging zitten op de bank. Sabine, ik moet je iets zeggen. Je was ongeveer een uurtje weg toen Ruben, oma zei. Sabine keek haar man ongelovig aan. Ruben praatte niet. Hij maakte wat geluidjes maar praten deed hij niet. Hoewel Sabine niets begreep van het verband tussen al deze dingen wist ze zeker dat er meer was tussen Hemel en aarde. En dat ieder mens een beschermengel had en een gids. En dat ieder mens na zijn sterven opnieuw zou leven in een andere frequentie. Sabine was, spiritueel en hoog gevoelig. Ze was gevoelig voor sferen, indrukken en de gevoelens van mensen. Toen haar man later naar bed gegaan was, had ze nog even de televisie aangezet. Er kwam een site voorbij waar men contact kon maken met het ongeziene. Me de bovennatuurlijke wereld. Ze was gefascineerd en wilde er meer over weten. Er stond een telefoonnummer bij en ze besloot te bellen. Zo gezegd, zo gedaan. Ze kreeg een kaartlegger en helderziende, voelende en wetende dame aan de telefoon die zichzelf Maria noemde. Ze vertelde Maria alles wat er vandaag gebeurd was. Over oma die was gestorven, Ruben die had gepraat en de baby die leek te reageren op Ruben. De paragnost was niet onder de indruk. Ze vond het heel mooi wat er gebeurde en sprak over de wereld van onvoorwaardelijke liefde. Waar mensen op elkaar wachten na hun sterven. Waar geen rouw of tranen meer zijn. En hoe pasgeboren zielen en zielen in de buik zo puur verbonden zijn met de Bron en met het leven zelf. Hoe Ruben zijn gevoel had afgestemd op oma. En hoe oma en Ruben toch nog met elkaar communiceerden. Hoe de baby en Ruben ook met elkaar verbonden waren. En dat dit mogelijk ook zo zou blijven. Ruben en de baby hadden onmiskenbaar een band met elkaar en waren mogelijk geboren uit dezelfde zielenfamilie. Maria kon Sabine vertellen hoe de bevalling zou gaan en hoe oma haar gids zou zijn, zowel tijdens de bevalling alsook bij haar latere leven. Haar gids, haar steun en toeverlaat, haar oma was niet weg. Sabine huilde, maar dit keer tranen van blijdschap. Oma gaf haar boodschappen en met haar kindjes was alles goed en zou het zover mogelijk toch in orde komen. Ook met Ruben. Oma zou er persoonlijk zorg voor dragen! Wat een boodschap had Maria voor Sabine. Met een gerust hart zou ze gaan slapen!  Kijk ook eens op Paragnostenchat klik hier.
 

Datum: 05-11-'17

Terug naar overzicht
Een moment geduld...
Als respons van de website uit blijft,
neem dan contact met ons op.

Contact Sluiten